پارچههای تریکو و پارچههای بافته شده دو نوع پارچهای هستند که معمولاً در تولید پوشاک استفاده میشوند و از نظر روشهای بافت، ویژگیهای فیزیکی و زمینههای کاربرد تفاوت زیادی دارند.
روش بافت
پارچههای بافتنی: نخها یا رشتهها را با استفاده از سوزنهای بافندگی به صورت حلقهای خم میکنند و حلقهها را به هم میچسبانند تا پارچههایی را تشکیل دهند. این روش به پارچه اجازه می دهد تا در تمام جهات کشیده شود، با قابلیت ارتجاعی و تنفس خوب.
پارچه های بافته شده: برای در هم تنیدن نخ های تار و پود به صورت عمودی از ماشین بافندگی شاتل استفاده می شود. این ساختار به پارچه اجازه می دهد تا در هر دو جهت استحکام و پایداری داشته باشد، اما کشیدگی کمتری دارد.
پارچه های بافتنی:
دارای کشسانی خوب و کشش بالا است که برای ساخت لباس هایی که نیاز به کشش و راحتی خوبی دارند مانند تی شرت و لباس ورزشی مناسب است.
قابلیت تنفس و نرمی در لمس دارد و برای لباس های صمیمی مانند لباس زیر و تابستانی مناسب است.
پارچه های بافته شده:
تنگ و سفت، برای ساخت لباس هایی که نیاز به حفظ شکل و ثبات خوبی دارند، مانند پیراهن و لباس بیرونی مناسب است.
مقاومت در برابر سایش و پایداری ابعادی بالا، مناسب برای ساخت لباس های مناسبت رسمی.
زمینه های کاربرد
پارچههای بافتنی: معمولاً در لباسهای ورزشی، لباسهای روزمره و لباسهای تابستانی برای راحتی و سازگاری استفاده میشوند.
پارچههای بافته شده: معمولاً در لباسهای رسمی، پیراهنها و لباسهای بیرونی به دلیل پایداری ساختار و آراستگی ظاهرشان استفاده میشود.
خلاصه
هنگام انتخاب پارچه های بافتنی و بافتنی، نیازهای استفاده از لباس و شرایط نگهداری مورد انتظار باید در نظر گرفته شود. پارچه های بافتنی به دلیل راحتی و سازگاری مناسب برای پوشیدن روزمره هستند. از سوی دیگر پارچه های بافته شده به دلیل استحکام ساختاری که دارند بیشتر برای مجالس رسمی مناسب هستند. انتخاب صحیح می تواند تجربه پوشیدن و ظاهر لباس را تا حد زیادی افزایش دهد.
